Ամեն ինչ ամեն ինչի մասին

Անտոն Չեխով - Գրազը

M_CLOUD — Sat, 14 May 2016 08:19:17 GMT

Անտոն Պավլովիչ Չեխով՝ ռուս գրող և դրամատուրգ, համաշխարհային գրականության տիտաններից մեկը ։ Ստեղծագործական տարիների ընթացխում գրել է շուրջ 900 ստեղծագործություններ՝ բազմաթիվ պատմվածքներ, վիպակներ, պիեսներ։
Նրա «Ճայը», «Քեռի Վանյան», «Երեք քույր» և «Բալենու այգին» պիեսները ճանաչվել են համաշխարհային դրամատուրգիայի դասական ստեղծագործություններ։ Պատմվածքներից աչքին են ընկնում «Կաշտանկան», «Գրազը», «Սև վանականը» և այլն։

Ստորև ներկայացնում եմ ըստ իս Չեխովի լավագույն պատմվածը՝ «Գրազը»:
Այն պատմում է մի բանկիրի և երիտասարդ իրավաբանի մասին, ովքեր գրազ են գալիս այն բանի շուրջ, թե որն է ավելի «լավ»՝ մահապատի՞ժը թե ցմահ բանտարկությունը:
Պատմվածքը ունի անսպասելի և հետաքրքրագույն ավարտ:

Պատմվածքը կարդալու կամ ներբեռնելու համար սեղմեք Այստեղ

Պարույր Սևակ. «Անլռելի զանգակատուն» (Ղողանջ Եղեռնական). հատվածներ

M_CLOUD — Sun, 24 Apr 2016 08:22:29 GMT

Խանգարե՞լ: Ինչի՞ համար...
Գարուն էր: Չեկած ամառ'
Փուլ եկավ երկնակամար,
Ձյուն մաղեց մեր բաց գլխին,
Ձյուն մաղեց' կրակի՜ պես...
-Գարուն ա, ձուն ա արել...
Գետերը մեր երերման
Հոսեցին' երակի՜ պես
-Արունը ջուր ա դառել...
Ձորերը շիրիմ դարձան,
Վիհերը գերեզմանոց.
-Ջուրը մեր տունն ա տարել...
Ամեն քար' լուռ մահարանձան,
Ամեն տուն' վառման հնոց...
-Բնավեր հավք ենք դարձել…
Ինչքան բառ' ո՜ղջը մրմունջ,
Ինչքան երգ' ո՜ղջը լալով.
-Զուլում էր, զուլու՜մ, լաո՛…
Թրի դեմ, սրի, հրի'
Լոկ մանգաղ, լոկ բահ ու մաճ.
-Տնավե՜ր-բնավե՜ր լաճ…
Մեր հողը, մեր հայրենին,
Մեր երկիրն ամայացավ.
-Սե՜վ կապիր, սեվսիրտ մարե…
Հինավուրց տոհմիկ մի ազգ
Չմեռավ, այլ… մահացավ.
-Գարուն ա, ձուն ա արել…
Գարուն էր: Ամառ եկավ,
Ձագ հանեց ձորում կաքավ,
Իսկ հայրը զրկվեց ձագից,
Իր պոռթկան թոնրի տաքից,
Իր մորից, հորից, յարից,
Իր բնից ու աշխարհից.
-Գարուն ա, ձուն ա արել…
…Ա՛խ, ինչպե՞ս, ո՞նց մոռանալ
Արհավիրքն այն օրերի.
-Աշխարհում ով մոռանա,
Ջուխտ աչքով թող քոռանա...
Գառնարած, հովիվ, նախրորդ
Ետ չեկան սար-ձորերից…
Կեսօրին էլ ո՞վ կերգեր.
-Սարերը հով չեն անում,
Իմ դարդին դարման անում…
Հնձվորը արտում մորթվեց
Իր ձեռքի սուր մանգաղով…
Խեղճ հարսը էլ ո՞նց երգեր.
-Քաղվորին հաց եմ բերում,
Բերանը մաց եմ թողում…
Ձկնորսը Վանա ծովում
Չըփրկվեց ճարպիկ լողով…
Աղջիկը զու՜ր էր կանչում
-Իմ ծամթել տամ լողվորչուն…
Երկրի մեջ մարդ չըմնաց'
Մարդ թաղեր մարդու նման…
Ա՜խ, մնար մե՛կը գոնե
Ու կանչեր.
-Դլե յամա՛ն…
…Ա՛խ, ինչպե՞ս, ո՞նց մոռանալ
Արհավիրքն այն օրերի.
-Աշխարհում ով մոռանա,
Ջուխտ աչքով թող քոռանա...
…Ջահերը վառ մնացին
Ժամերգվող եկեղեցում,
Ժամկոչին կախ տվեցին
Պարանից զանգակատան…
Ջաղացից աղուն բերող
Ալրոտված խեղճ գյուղացուն
Իր սայլը դագաղ դարձավ,
Ալյուրը' արնոտ պատան…
Մայրը ընկավ' ծիծը թողած
Իր փըմփլիկ մանկան բերնում,
Ծծի տեղ ցից խրելով'
Խեղդեցին մինուճարին…
Տատն ընկավ' ձեռքը մեկնած
Կըչկըչան հավի թառին –
Իր հիվանդ թոռան համար
Խորոտիկ ճուտ էր բռնում…
Կալի մեջ պապիկն ընկավ –
Իր ոսկե թեղն էր էրնում,
Որպեսզի տուրքը թուրքին
Օր առաջ շուտ վճարի…
Ով ծաղիկ հաց էր թխում'
Խորովվեց թոնրի ծխում…
Ով հասել ուխտատեղի,
Վառել էր մոմը դեղին,
Մոմի դեմ իջել էր ծունր
Ու հայցում էր Աստըծուն,
Որ բախշի մի լաճ տղա,
Իր արյամբ մոմը մարեց'
Չավարտած ՙՏե՜ր, քեզ մեղա՚ -ն…
-Գարուն ա, ձուն ա արել…
…Խոցեցին ու ջընջեցին,
Հատեցին հաստ ու բարակ,
Հոշեցին ու տանջեցին,
Փշրեցին, տվին կրակ,
Վաթեցին արյուն-արցունք,
Ներկեցին ձոր ու բարձրունք,
Քանդեցին երկինք մի լուրթ,
Մորթեցին մի ժողովուրդ,
Հացառատ մի ողջ աշխարհ
Սարքեցին փշրանք-նշխար,
Սու՜րբ նշխար' շա՜ն բերանում,-
Ուզեցին մեկ հայ թողնել,
Եվ այն էլ… թանգարանում…
-Գարուն ա, ձուն ա արել…

Արամայիս Սահակյան - «ԼՈՒՍԻՆ»

M_CLOUD — Sat, 09 Apr 2016 07:47:02 GMT

Լուսին, հին ես, ինչպես
Ժողովուրդը հայոց,
Լուսին, փոքրանում ես
Ու մեծանում ահա,
Ի՞նչ պատահեց սակայն
Ժողովրդին հայոց,
Որ առաջվա նման
Չի մեծանում հիմա:

Դու կիսվում ես, լուսին,
Ապա լրիվանում,
Իսկ մի կիսված երկիր
Ե՞րբ է լրանալու,
Բախտ ու լեզու կիսված –
Երկու շուրթեր կիսված
Ե՞րբ են միանալու,
Ե՞րբ են համբուրվելու…

Մարդիկ լրիվ սրտով
Հազիվհա՛զ են ապրում,
Իսկ մենք կիսված սրտով
Այս ինչպե՞ս ենք ապրում:
Ու ապրում ենք եթե
Այսպես կիսված սրտով,
Ապա ինչպե՜ս կապրենք
Արդեն լրիվ սրտով…

Ժողովուրդն իմ, լուսի՛ն,
Քեզնից մե՛ծ էր նույնպես,
Շա՜տ էր և աստղերից,
Բայց ի՞նչ մնաց, գիտե՞ս:
Նա նման է հազիվ
Քո փակագիծ-եզրին,
Որ աշխարհի հանդեպ
Հարցակա՛ն է կարծես:

Ամպի տակ ես մտնում
Ու ելնում ես էլի,
Մեր կեսն ամպի տակ է,
Իսկ ե՞րբ պիտի ելնի:
Արեգակն էլ, գիտես,
Մայր է մտնում, ելնում,
Իսկ ե՞րբ պիտի ելնեն
Երկու միլիոն արև…

Ու ոնց դո՛ւ ես լույսդ
Արեգակից առնում,
Այդպես մյուս կեսն է
Մեր արևից վառվում:
Ու երկիրը կիսված
Թող երևա նրա՛նց,
Ում դրոշի վրա
Մի լուսին կա կիսված…

Հասկանո՞ւմ ես, լուսին,
Սուրը զարդեց լույսի՛ն:
Եվ դրոշին նրանց
Դու նմա՜ն չես լուսնի,
Նման ես կեռ սրի
Եվ կեռ յաթաղանի,
Որ այդպես է թվում
Արդեն քանի՛ տարի:

Դու մեզ ների՛ր, լուսին,
Որ հուզված ենք այսպես,
Մեզ հուզել են, լուսին,
Եվ թողել են մեզ կես:
Բայց փա՜ռք նրանց, ովքեր
Փրկեցին այս կեսին,
Եվ փա՜ռք նրանց, ովքեր
Խորհեցին մեր մասին:

Միշտ նայում են հեռվից
Լավ նկարին պատի,
Բայց ուզում ենք մոտի՛ց
Նայել Արարատին:
Դա լոկ հարց չէ սարի,
Այլ դա հարցն է Դա՛րի –
Ինչ մե՛զ եղավ, թող որ
Այլոց չպատահի՛:

Նայում ենք քեզ, լուսին,
Եվ ամպ չկա երկնում,
Լոկ մի ամպ կա, լուսին,
Ամե՛ն ազնիվ հոգում:
Դու հայ հոգու նման
Բզկտված ես, շիկնած,
Կողքիդ աստղերն ասես
Հայ մարդիկ են ցրված:

Մի օր պիտի հերկենք
Քո դաշտերը վայրի,
Իսկ ե՞րբ պիտի հերկենք
Դաշտերն Ավարայրի:
Քո երեսը մյուս
Մենք տեսել ենք, լուսին,
Իսկ ե՞րբ պիտի տեսնենք
Այն երեսը Մասսի:

Լուսինն այդքան հեռու,
Մարդու ո՛տք է հասել,
Մասիսն այսքան մոտիկ,
Դեռ չե՜նք կարող հասնել:
Ախ, մեզ պետք է, հոգի՛ս,
Մարել մի հի՜ն կարոտ –
Կամ դո՛ւ արի, Մասիս,
Կամ թե՝ մե՛նք գանք քեզ մոտ:

Մնանք վաղվա հույսին:
Բարի գիշեր, լուսի՛ն:

1963 թ

Հայ դասական գրականության լավագույն գրքերի տասնյակը. 100lichnost

M_CLOUD — Fri, 04 Mar 2016 08:54:40 GMT

Ռուսական 100lichnost.ru հեղինակավոր կայքը ռուս ընթերցողներին «հայ մեծ գրականության» հետ ծանոթացնելու նպատակով հրապարակել է հայ դասական գրականության լավագույն գրքերի ցանկը: Նմանատիպ ցանկեր կայքը հրապարակել է նաև նախկին Խորհրդային միության երկրների այլ գրականություններին ծանոթացնելու նպատակով:

«Խորագրի ավանդույթի համաձայն,-գրված է կայքում,- «լավագույն գրքերն» ընդամենը տասն են, բայց ինչպիսի՜ գրքեր»: Տասնյակի առաջին գիրքը Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան ողբերգության» պոեմն է, որ, ինչպես կայքն է նշում, իրավամբ համարվում է համաշխարհային գրականության գլուխգործոց: Նարեկացուն հաջորդում են 19-20-րդ դարերի նշանավոր հայ դասականները` Խաչատուր Աբովյան («Վերք Հայաստանի»), Դանիել Վարուժան («Հեթանոս երգեր»), Միսաք Մեծարենց («Բանաստեղծություններ»), Եղիշե Չարենց («Երկիր Նաիրի»), Ակսել Բակունց («Սև ցելերի սերմնացանները»), Պարույր Սևակ («Եղիցի Լույս»), Հրանտ Մաթևոսյան («Սկիզբը»):

Ժամանակակիցներից դասականի համարում են ստացել երկու հեղինակ՝ Լևոն Խեչոյանը (Արշակ թագավոր, Դրաստամատ ներքինի) և երիտասարդ արձակագիր Հրաչյա Սարիբեկյանը, ում բոլորովին վերջերս լույս տեսած «Երկվորյակների արևը» վեպն էլ եզրափակում է ցանկը:

Մեծ պրեմիերա: Ձմռանը բեմ կբարձրանա «ՄԵա Կուլպա 2»-ը

M_CLOUD — Fri, 14 Aug 2015 15:32:43 GMT

Քայլում էի Աբովյան փողոցով, մեկ էլ տեսնեմ ում՝ Վահրամ Սահակյանին: Բարեվեցի, ծանոթացանք, սկսեցի խոսք բացել իրենց ստեղծած արվեստից:
Վ. Սահակյանը իմ և շատ-՛ատերի համար հաճելի գաղտնիք բացեց (երևի միամիտ ստացվեց). ասաց, որ ձմռանը բեմ կելնի հայ թատրոնի վերջին ժամանակների ամենաերեևելի ներկայացումներից մեկի՝ «Մեա կուլպայի» շարունակությունը:
Չեր ուզում ինչ-որ տեղեկություններ հայտնել նոր ներկայացումից, բայց հասցրի մի քանի բան իմանալ.

1. Ներկայացումը բեմադրում է նույն թիմը,
2. Եղել է Րաֆֆու Սամվելի կերպարը (Սամվելին հարց են տալիս. «պապայիդ ես շատ սիրու՞մ, թե մամայիդ»), հետո հանել են
3. Կա Ստալինի հետ կապված տեսարան

Ուզեցա մի քանի բան էլ իմանալ ներկայացումից, բայց էլ ոչ մի բան չասաց:
Դե ինչ, սպասենք ներկայացմանը:

Նրանք արեցին դա! «Բարսելոնան»` եվրոպական ֆուտբոլի նոր արքա

M_CLOUD — Sun, 07 Jun 2015 05:56:10 GMT

«Բարսելոնան» Չեմպիոնների լիգայի 2014/15 թթ. խաղարկության հաղթողն է: Կատալոնական ակումբը Բեռլինում կայացած եզրափակչում կարողացել է առավելության հասնել Իտալիայի գործող չեմպիոնի՝ «Յուվենտուսի» նկատմամբ:

Թիմը նվաճեց արդեն ավարտված մրցաշրջանի բոլոր հնարավոր գավաթները, հաղթեց Եվրոպայի ուժեղագույն թիմերին, ցուցադրեց մրցունակ ֆուտբոլ, որն արդեն իսկ կարելի է լավագույնը համարել ոչ միայն Եվրոպայում, այլ նաև ողջ աշխարհում:

Հանդիպման սկբնամասում «Բարսելոնային» հաջողվել է արագ գոլ խփել: Թիմի ավագ Անդրես Ինեստայի փոխանցումից հետո հաշիվը բացել է Իվան Ռակիտիչը: Երկրորդ խաղակեսի մեկնարկում Ալվարո Մորատան կարողացել է գրավել Տեր Շտեգենի դարպասը, ով անհաջող է հետ մղել Կարլոս Տեւեսի հարվածը:Հաղթական գոլը 68-րդ րոպեին խփել է Լուիս Սուարեսը, ով առաջինն է հասել Մեսսիի հարվածից հետո Բուֆոնի հետ մղած գնդակին: Հանդիպաման ավելացրած ժամանակում երրորդ գոլը խփել է Նեյմարը:

«Բարսելոնան» իր պատմության մեջ 5-րդ անգամ է նվաճում Չեմպիոնների լիգայի գավաթը: Վերջին տասնամյակում կատալոնական ակումբը 4 անգամ դարձել է Եվրոպայի ուժեղագույն թիմ:

«Բարսելոնան» իր պատմության մեջ 5-րդ անգամ է նվաճում Չեմպիոնների լիգայի գավաթը:

Խաթաբալադա

M_CLOUD — Fri, 17 Oct 2014 14:02:52 GMT

"Խաթաբալադան" վերջին ժամանակների հայկական լավագույն թատերական ներկայացումներից մեկն է: Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1997 թվականին:
Աշխարհում ներկայացումը դիտել են արդեն միլիոնավոր հանդիսատեսներ. դրանից որոշ արտահայտություններ դարձել են «թևավոր», իսկ ներկայացումը` կուռքային:
Ներկայացումը կանխորոշեց "Մեա կուլպա" - ի ծնունդը:

Պիեսի հեղինակ՝ Վահրամ Սահակյան
Ռեժիսորներ՝ Վահե Խաչատրյան և Արթուր Սահակյան
Դերերում` Հրանտ Թոխատյան, Միքայել Պողոսյան, Իրինա Դանիելյան, Մարիամ Դավթյան

Հայտնի աֆորիզմներ ներկայացումից:
Մեր քաղաքը հավասա՛ր չի:
- Օրինա՞կ:
- Օրինակ, Նորքի Մասիվը ավելի բարձր է, քան Շրջանայինը. մարդիկ հոգնում են վերուվար անելուց:
- Էքսկավատորներ բերեք դնենք:
- Այ տղա, բետոն ա պետք թափել, բե-տոն, բայց էնքա՛ն բետոն, որ էս ցածր մասը գա ՜ - հավասարվի ա-ա-ա ՜յ էս բարձրին: Մի խոսքով` քաղաքը շողուլի ա պետք բերել:

- Բա ամոթ չի՞, չեն ասի՞ Մոցարտը ում հետ է գնում պանդոկ:

- Համազասպ՝ մի քիչ Համազուսպ եղիր:

ԿՈԲՈ ԱԲԵ / «Կարմիր բոժոժ»

M_CLOUD — Tue, 12 Aug 2014 06:31:50 GMT

Կոբո Աբեն ճապոնացի ամենանշանավոր արձակագիրներց և դրամատուրգներից մեկն է : Հայտնի է դարձել «Կարմիր բոժոժ» պատմվածքով , իսկ համաշխաչհային հռչակ գրողին բերել է «Ավազուտների կինը» վեպը :
Ստորև ներկայացված է «Կարմիր բոժոժ» պատմվածքը :

Այն օրերին ես ծայրահեղ կարիքի մեջ էի ապրում: Չնայած դրան` համարյա չէի զգում ողբալի վիճակս: Աղքատությունը նույնքան բնականորեն էր սերտաճել ինձ, որքան սեփական կաշիս:
Թերևս աղքատությունն ինձ ծառայում էր որպես մանվածք, որից ես գործում էի իմ վիպակներն ու պատմվածքները: Առանձնապես` այս «Կարմիր բոժոժը», որն ասես իմ մի մասնիկը լիներ: Ըստ երևույթին, գործ ստեղծելու համար գրողը միշտ ստիպված է լինում իրենից ինչ-որ մաս պոկել, որպեսզի արարի:

Օրը թեքվում է: Գալիս է ժամը, երբ յուրաքանչյուր ոք շտապում է դեպի իր բույնը, սակայն ես շտապելու տեղ չունեմ, ես տու'ն չունեմ: Անշտապ քայլում եմ շարք կազմած տների գոյացած նեղլիկ միջանցքով` հարյուրերորդ, հազարերորդ անգամ տարակուսելով, թե ի±նչու փողոցի երկու կողմերից սերտ պատնեշ կազմած տների այս բյուրավոր բազմության մեջ չկա մեկը, որը ես կարողանայի իմը համարել:
Կանգ առա հեռագրասյան մոտ, բավարարեցի պետքս. Գետնին պարանի կտոր էր գցած, և ես հանկարծ կախվել ուզեցի, «Հանգստանանք, եղբայրս, քնենք»,- կարծես ասում էր պարանը և այդ ընթացքում` խեթ նայում վզիս: Իրոք որ, ինքս էլ դեմ չեմ քնելուն, սակայն որտե՞ ղ: Եվ հետո բոլորովին էլ եղբայր չեմ այս պարանին, իսկ ամենակարևորը` սկզբում հարկավոր է, այնուամենայնիվ, գտնել քիչ թե շատ տրամաբանված պատասխան այն հարցին, թե ինչու՞ ես տուն չունեմ:
Յուրաքանչյուր օր ավարտվում է գիշերով: Գիշերով մարդիկ պառկում են քնելու: Քնելու համար օթևան է հարկավոր: Ուստի ինչ-որ տեղ էլ ինձ համար պետք է ծածկ լինի, այնպես չէ՞ :
Անսպասելիորեն կռանում եմ` իսկ ի՞ նչ, եթե մտքերիս շարանի մեջ մի ինչ-որ էական սխալ է աննկատ խցկվել: Բանը այն չէ, որ ես տուն չունեմ: Գուցե պարզապես մոռացել եմ, թե որտեղ է այն... Դե ինչ, շատ հավանական է: Այ, ասենք, հենց այստեղ... Դանդաղեցնում եմ քայլերս հերթական տան մոտ: Հասկանալի է` չկան որևիցե հատուկ նշաններ, որոնք կարողանան հուշել, թե հենց սա է, որ կա իմ տունը, սակայն, առաջինը, նման նշաններ հավասարապես չունի նաև որևէ ուրիշ տուն և, երկրորդ, այդպիսի նշանների բացակայությունն ինքնին հակառակը չի ավելացնում...
Բախտս բերեց, կիսաբաց պատուհանից փողոցին է նայում կանացի մի բարեհամբույր դեմք: Կինը ժպտում է: Հույսի զեփյուռը դիպչում է ինձ, թափանցում մինչև սիրտս, նրա քնքուշ գգվանքից սիրտս հալվում է. Թրթռում է, ինչպես քամու դեմ պարզած դրոշ... Ես էլ ժպտացի և խոնարհվեցի, որպես իսկական ջենտլմեն:
-Ներող եղեք, սա իմ տունն է, այո՞ :
Կնոջ դեմքը հանկարծակի սառչում է:
-Ի՞ նչ... Դուք ո՞ վ եք:
Ուզում եմ պատասխանել, սակայն անսպասելիորեն շփոթվում եմ: Դե ինչպե±ս բացատրեմ նրան, որ իմ լինելու խնդիրը տվյալ պարագայում ոչ մի նշանակություն չունի:
-Ինչևէ,-փոքր-ինչ գրգռված ասում եմ ես,- եթե ըստ ձեզ սա իմ տունը չէ` բարի եղեք ինչ-որ կերպ ապացուցել այդ բանը...
-Ինչ-ի՞ նչ...-Կնոջ դեմքը վախ է արտահայտում: Դա ինձ վերջնականորեն է հանում հավասարակշռությունից:
-Ուրեմն, եթե ապացույցներ չունեք, ստացվում է, որ այս տունն ինձ է պատկանում:
-Սակայն այստեղ ես եմ ապրում:
-Հետո ի՞ նչ... Այն փաստը, որ այստեղ դուք եք ապրում, դեռ չի նշանակում, թե տունն իմը չէ, ճի՞ շտ է:
Պատասխանի փոխարեն կնոջ դեմքը քարանում է, և նա շրխկոցով փակում է պատուհանը: Միշտ այսպես է . ահա ինչ է թաքնված կանացի ժպիտի տակ... Սովորական հնարանք է, որը նրանք անպայման գործածում են` իրենց անհեթեթ տրամաբանությանը նեցուկ լինելու համար, ըստ որի` եթե իրը պատկանում է ինչ-որ մեկին, այն արդեն քոնը չէ:
Սակայն ինչու՞ … Ինչու՞ ամեն բան արդեն ինչ-որ մեկինն է և միայն այդ պատճառով իմը չէ: Մի՞ թե աշխարհում չկա ոչինչ, ինչը, լավ թող ոչ իմը, սակայն գոնե ոչ մեկինը չլինի: Երբեմն տրվում էի այն պատրանքին, թե շինհրապարակների մեծ-մեծ խողովակները իմ տունն են: Սակայն այդ խողովակները կամ որևիցէ մեկի ունեցվածքը դառնալու փուլում էին կամ, բոլորովին հաշվի չնստելով ո'չ իմ կամքի և ո'չ էլ իմ հետաքրքրությունների հետ, չքանում էին, որպեսզի դառնան ինչ-որ մեկի սեփականությունը կամ էլ վերափոխվում էին այնպիսի մի բանի, ինչը բացահայտորեն նման չէր օթևանի:
Դե, իսկ զբոսայգու նստարա՞ նը: Իհարկե, նստարանը հոյակապ է: Եթե միայն այն իսկապես իմ տունը դառնար, եթե միայն չհայտնվեր ՆԱ, իր ռետինե մահակով, որպեսզի քշի ինձ... Թվում է ինչ-ինչ, բայց զբոսայգու նստարանը բոլորիս է պատկանում և չի կարող լինել ինչ-որ մեկի սեփականությունը: Սակայն ՆԱ ասում է.
-Էյ, դու, վեր կաց: Այս նստարանը բոլորինն է, այլ ոչ մեկինը, առավել ևս` քոնը: Չքվիր այստեղից և հնարավորին չափ արագ: Իսկ եթե չես ցանկանում` ստիպված կլինեմ անցկացնել քեզ օրենքի դարպասով` ուղիղ նկուղային հարկ: Եվ հիշիր, եթե մտքովդ կանցկացնես տեղավորվել ուրիշ որևէ տեղում, բացի այդ նկուղից, հենց միայն դրանով հանցանք կատարած կլինես, կխախտես օրենքը...
Աղասֆերի առասպելը... Իմ մասին չէ՞ արդյոք այն:
Իրիկնանում է: Ես քայլում եմ ու քայլում... Տներ` անփոփոխ, ամուր, արմատներով անսասանորեն հողի մեջ մխրճված: Նրանց միջև` միջանցք-փողոցներ, բոլորը մեկի պես անդեմ, անընդհատ փոփոխվող: Փողոցներ` անձրևից փշաքաղված, ասես խոզանակներ, ձնաթափին` մեկ ավտոարահետի չափով նեղացած, քամոտ օրերին` թրթռացող, ինչպես ժապավեն: Ես քայլում եմ ու քայլում... Կախվելու իրավունքից էլ եմ զրկված, մինչև չհասկանամ, վերջապես, թե ինչու տուն չունեմ:
Ստոպ, այս ի՞ նչ է: Ո՞ վ է կառչել ոտքիցս: Եթե դա պարանն է, որպեսզի կախվեմ` մի' շտապիր, առաջ մի' ընկիր... Ոչ, պարանը չի, մետաքսյա կպչուն թել է: Բռնեցի երկու մատներով և քաշեցի. թելը դուրս է սողոսկում կոշիկիս պատռվածքից, անվերջ ձգվում է ու ձգվում: Տարօրինակ է... Հետաքրքրասիրությամբ համակված` ես ձգում էի թելը, և այստեղ պատահեց առավել տարօրինակ բան: Մարմինս սկսեց թեքվել մի կողմի վրա, այնպես, որ շուտով անկարող էի հավասարակշռությունս պահպանել: Ի՞ նչ բան է, չլինի՞ ծռվել է երկրի առանցքը, կամ էլ, գուցե, ձգողության կենտրո՞ նն է խախտվել: Հանկարծ կոշիկս թրխկոցով ընկնում է ոտքիցս, և ես անմիջապես ամեն ինչ հասկանում եմ: Ոչ, երկրի առանցքը մնացել է իր տեղում, պարզապես ոտքս է կարճացել: Ոտքս ավելի ու ավելի է կարճանում` թելը ձգելուն համապատասխան: Ինչպես քանդվում է գործած հին բլուզի թելը մաշված արմունկից, այնպես էլ աստիճանաբար քանդվում-չքանում էր ոտքս: Այս թելն իմ ձեռքում ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ սեփական ոտքս, որը կազմված է բարալիկ մանվածքաթելերից, ինչպես իտռուրի դդմի մաշկը:
Հիմա ես անկարող էի նույնիսկ մեկ քայլ անել: Շփոթված քարացա և իմ ձեռքում, նույնպես զարմանքից անշարժացած, մետաքսե պստիկ կծիկը` նախկին ոտքս, հանկարծ սկսեց ինքնիրեն շարժվել: Թելը ճարպկորեն մագլցում էր վեր ու վար, և ահա, ինքնուրույն, առանց իմ օգնության քանդվելով, պարուրեց ինձ, ինչպես օձ: Երբ ձախ ոտքս իսպառ քանդվեց-չքվեց, թելը թռավ աջ ոտքիս: Շուտով այն պարուրեց իրանս, սակայն, չդադարելով պտտվել, փորիս վրայից անցավ կրծքիս, կրծքիցս` ուսերիս և այդպես շարունակ, անդադար ու միաժամանակ պարուրելով, իսկ երբ արդեն ոչինչ չմնաց, թելն ինքը քարկապվեց ներսից: Եվ ես չքացա:
Մնաց միայն դատարկ տաք բոժոժը:
Հիմա վերջապես կարելի է քնել: Մայր մտնող արեգակը վառ կարմիր ցոլքերով ներկում էր բոժոժին: Համենայն դեպս, սա իմ տունն է, այստեղից ինձ ոչ ոք չի վտարի- սա հաստատ է: Վատ է միայն, որ երբ վերջապես կա տունը` չկամ ես, որպեսզի ապրեմ այդ տանը:
Բոժոժի ներսում ժամանակը կանգ է առել: Դրսում արդեն գիշեր է, իսկ բոժոժի մեջ դեռ ձգվում-եչկարում է աղջամուղջը և թրթռում են երեկոյան կարմրավուն ցոլքերը: Դա շատ աչքի զարնող բան էր, և բոժոժը չէր կարող չհրավիրել ՆՐԱ ուշադրությունը: ՆԱ նկատեց ինձ, ինձ, որ վեր էի ածվել բոժոժի, ռելսերի և արգելափակոցի միջև: Սկզբում զայրացավ, սակայն հաջորդ, որ հազվադեպ, սրտառոց բան է գտել, և բոժոժը շատ աչքի զարնող բան էր, և բոժոժը մնաց գրպանում, հետո անցավ ՆՐԱ մանչուկին` խաղալիքների տուփի մեջ:

Վերջին Ֆուտբոլի աշխահի առաջնությունը մեկ անիմացիայում

M_CLOUD — Thu, 17 Jul 2014 10:47:12 GMT

VA - 100 հատընտիր երգ սիրահարներերի համար (2016)

M_CLOUD — Sun, 13 Jul 2014 16:15:25 GMT

Անունը: 100 հատընտիր երգ սիրահարվածներերի համար
Կատարող: VA
Տարի: 2016
Ժանր: Փոփ , R&B , Ռոք
Ֆորմատը : MP3
Բիթրեյթ: 256 kbps

Երգացանկը `

01. Westlife - Soledad
02. N-Sync - For the girl, who has everything
03. George Michael - One more try
04. Jenifer Lopez - Should've never
05. Kenny G - Havana
06. Boyzone - Heaven Is
07. Chris Isaak - Wiched game
08. Eurythimics - Miracle of love
09. Lara Fabian - Adagio
10. Frank Duval - It seems to be a dream
11. Deep Purple - Soldier of fortune
12. Brainstorm - Maybe
13. Enrique Iglesias - Ring my bells
14. Jim Morrison - The severed garden
15. Christina Aguilera - Pero me a cuerdo de ti
16. Aerosmith - Crazy
17. Ten Sharp - You
18. Geri Halliwell - Calling
19. Indila - Derniere danse
20. Night Smoothers - You are the only one for me
21. Kylie Minogue - Confide in me
22. Jason Donovan - Sealed witha kiss
23. Mariah Carey - My all
24. Frank Duval - Touch my soul
25. Ronan Keating - If tomorrow never comes
26. Candee Soulchillaz - Lily was here
27. Black - Wonderful life
28. Joe Esposito - Lady Lady
29. The Pretty Reckless - Just tonigh
30. Marc Anthony - When i dream at night
31. Chris Isaak - Wicked game
32. Toni Braxton - Spanish guitar
33. Phil Collins - Another day in paradise
34. Joe Dassin - Le jardin du Luxembourg
35. Joe Dassin - L'ete Indien
36. Hervey Roy - Emmanuelle
37. G.Moroder - Flashdance
38. Louren Christy - The color of the night
39. Lionel Richie - Hello
40. No Doubt - Don't Speak
41. Melanie C - Never be the same again
42. Chris Rea - And you my love
43. System Of A Down - Lonely day
44. Joe Cocker - My father's son
45. Frank Duval - When you were mine
46. Nickelback - Far away
47. Stevie Wonder - I just call to say i love you
48. Robbie Williams - Angels
49. Guenter Haas - Cienfuegos
50. Cretu - Your favorite toy
51. Michael Cretu - Your favorite toy
52. Sting - Shape of my heart
53. Sam Brown - Stop
54. George Michael - Jesus to a child
55. Richard Marx - Nazard
56. The Righteous Brothers - Unchained melody
57. Julio Iglesias - Mammy blue
58. Roxette - Listen to your heart
59. Annie Lennox - Why
60. Prince - Je amo corazon
61. The Kelly Family - An angel
62. Laura Branigan - Never in a million years
63. Bonnie Bianco - Stay - Duet with pierre cosso
64. Lady Antebellum - Need you now
65. Notre Dame De Paris - Belle
66. Bryan Adams - I do it for you
67. George Michael - Careless whisper
68. Chris Norman - Some hearts are diamond
69. Nick Cave & Kylie Minogue - Where the wild roes grow
70. F.R. David - Words
71. Mylene Farmer - Regrets
72. George Michael - One more try
73. Aerosmith - I dont want
74. Chris Rea - 10 looking for the summer
75. Laura Branigan - Shadow of love
76. Eric Carmen - Hungry eyes
77. Foreigner - I want to know what love is
78. Glenn Medeiros-Nothing's - Gonna сhange my love you
79. Santa Esmeralda - You're my everything
80. Terence Trent D'arty - Sigh your name
81. The Beatles - Yesterday
82. Garou - Sorry
83. Phil Collins - Can't turn back the years
84. Chris Norman - Till the night we'll meet again
85. Nazareth - Love hurts
86. Celine Dion - My heart will go on
87. The Three Degrees - When will i see you again
88. Leonard Cohen - Dance me to the end of love
89. Demis Roussos - From souvenirs to souvenirs
90. Black - Sweetest smile
91. C. Norman & S. Quatro - Stumblin' In
92. Julio Iglesias - Nostalgie
93. Sinead O'connor - Nothing compares 2 u
94. A-Ha - Crying the rain
95. Michael Jackson - I just can't stop loving you
96. Toni Braxton - I don't want to
97. Chris Norman - Midnight lady
98. Bad Boys Blue - Only one breath away
99. George Michael - Father figure
100. Gary Moore - Still got the blues

Ներբեռնելու համար սեղմեք այստեղ